نگاهی به شیوه های تربیتی امام حسن مجتبی علیه السلام

[ad_1]

ایسنا/ قم یکی از مهم ترین دغدغه های مربیان و متولیان امر آموزش، یافتن راه حل های مناسب و راه های ابتکاری و مؤثر در امر آموزش است.

دانشمندان علوم تربیتی از دیرباز به این فکر می‌کردند که مؤثرترین، عمیق‌ترین و مؤثرترین راه‌ها برای تربیت نسل آینده انسان‌ها چیست؟ زیرا دانستن نکات کاربردی و راهکارهای موثر در فرزندپروری ضروری است.

آنچه توجه همگان را در این زمینه جلب می‌کند، نشان دادن جامع‌ترین، سالم‌ترین و مطمئن‌ترین شیوه‌های آموزشی است که به بهترین وجه کودکان را به هدف نهایی تربیت انسانی سوق می‌دهد و بشر را به سوی ثروت و رهایی سوق می‌دهد. صمیمیت با خدا

مطمئناً چنین اعمالی در زندگی، رفتار و گفتار الگوهای واقعی بشریت و رهبران و مربیان بزرگ انسان یافت می شود. تشخیص می دهد که آموزه های تربیتی پیامبر و امامان معصوم (ع) برگرفته از مکتب توحید و وحی الهی است و به نوبه خود کامل ترین راهنمایی های تربیتی را به همراه دارد. رهنمودهای شفاهی مربیان و والدین در عین مؤثر بودن، باید در عمل آنها منعکس شود. تطبیق رفتار با سخنان والدین یا مربی یا معلم، ناخودآگاه را در مسیر کودکان یا نوجوانان قرار می دهد.

مربیان، والدین باید در تمام مسائل زندگی که در حضور کودکان و نوجوانان انجام می دهند دقت لازم را داشته باشند. انضباط، رعایت عدالت، رعایت عدالت، مسئولیت پذیری، تقوا و عمل به قول خود از جمله مواردی است که کودک و نوجوان به آن توجه می کند و رفتار کودک به موقع است.آینده آینه اعمال فرد است و رفتار – اخلاق. والدین.

در این مقاله به برخی از فنون تربیتی برگرفته از سیره و سخنان امام حسن مجتبی علیه السلام می پردازیم.

– توجه کودک به رفتار مادر

امام حسن علیه السلام از خاطرات کودکی می گوید: شبی مادرم فاطمه زهرا علیهاالسلام را دیدم که تا صبح عبادت می کرد، نماز می خواند و در حالی که با پروردگار مناجات می کرد، برای مردان و زنان مؤمن خود دعا می کرد، اما برای خود دعا نمی کرد. از او پرسیدم: مادر جان! چرا برای خودت دعا نمیکنی؟ پاسخ داد: الجز ثم الدر; اول همسایه، بعد شما و داخل خانه. حضرت فاطمه زهرا (س) به این ترتیب عملا نوع دوستی و احترام به همسایگان را به فرزند بزرگوار خود آموخت.

– آموزش اعتیاد

وقتی امام حسن علیه السلام وضو می گرفت، غده هایش می لرزید و رنگ مبارکش زرد می شد.

سزاوار است هر کس که بخواهد به عرش خادم خداوند باشد و رنگش زرد شود و مفاصلش بلرزد.

پیگیری آداب مسجد

وقتی به مسجد رفت و به در مسجد رسید، سرش را به سوی آسمان بلند کرد و گفت: خدا رحمتت کند یا بابک یا محسن! سرنوشت مسیح چیست؟ اوه خدای من ! این مهمان نوازی توست که بر درگاهت ایستاده ای خدای مهربان و مهربان! بنده جنایتکار پس از اعمال زشت و ناپسند من برای تجاوز به حسنات تو آمده است ای صاحب آبرو و نیکی.

فروتنی

روزی امام حسن مجتبی علیه السلام به جمعی از مردم فقیر و غمگین برخورد کردند که بر سر سفره ای کنار سفره نشسته بودند و مشغول خوردن خرده نان بودند. چون چشمشان به امام سياه افتاد، به احترام او آمدند، و نان بخورند.

امام در حال حرکت لب های مبارک فرمود: خداوند متکبران را دوست ندارد. از سفره خانه پایین آمد و با آنها غذای ساده می خورد و پس از صرف غذا، همه فقرا را به مهمانی در خانه خود دعوت می کرد و با تهیه بازی و دوست داشتن غذا و لباس با آنها بازی می کرد.

احترام و گذشت

روزی عرب برای اظهار حاجت نزد امام حسن علیه السلام آمد. و حضرت به بندگانش فرمود: آنچه داریم به ما بدهید. آنها 20000 درهم پیدا کردند و قبل از اینکه مرد بتواند نیازهایش را بگیرد، تمام آن را به او دادند. رفتار سخاوتمندانه امام علیه السلام باعث تعجب مرد عرب شد و فرمود: پروردگارا! چرا نگذاشتی بگم و توصیه کنم؟! امام در پاسخ اشعاری را قرائت کردند که دو شعر اول به شرح زیر است:

ما بچه های بچه هستیم

قبل از خودآزمایی پیش داوری کنید

ترجمه: ما مردمی هستیم که بخشش تازه و شادابی داریم و امیدها و آرزوها در آنها تغذیه و برآورده می شود.

عفو و بخشش

یکی از خادمان امام حسن مجتبی (علیه السلام) مرتکب جنایتی شد که در خور کیفر است و به مجازات او دستور داده شد. غلام در همان لحظه جلوتر از او آمد و این آیه را برای امام خواند (وَ الْعَافینَ عَن الناس; خدای متعال گناهان گنهکاران را می آمرزد، جام جم گفت: مرا ببخش، از عبد پیروی کن: ​​و خداوند نیکوکاران را دوست دارد. امام علیه السلام فرمود: من تو را در راه خدا فدیه دادم.

رعایت حقوق حیوانات

ناجیه از اصحاب امام مجتبی علیه السلام می گوید: روزی حسن بن علی علیه السلام را دیدم که غذا می خورد و سگی در فاصله اندکی از امام علیه السلام ایستاده بود; امام خواست گاز بگیرد و به حیوان داد. گفتم: ای پسر پیامبر! اجازه می دهی این سگ را دور کنم؟

گفت: نه آزاده، من شرم دارم که خدای متعال مرا تماشا می کند در حالی که جاندار را می خورد و برای او چیزی نمی خورم.

– سخنرانی مودبانه

روزی مروان بن حکم امام را تحقیر کرد و سخنان ناشایست به او گفت، در حالی که از گفتن سخنان زشت خود دست کشید; امام حسن علیه السلام به او فرمود: من به تو چیزی نمی گویم، اما این کار را به خدای متعال می سپارم. اگر در گفتار راست گويى، خداوند پاداش راستى تو را خواهد داد، و اگر در گفتار دروغ گفته اى، خداوند تو را به خاطر دروغت مجازات مى كند: به هر حال، خداوند در اين راه سزاوارتر از من است. الف) آموزش عملی ارزشهای اخلاقی و اعمال ستودنی به مردم.

انتهای پیام/

[ad_2]
Source link

درباره ی admin_asooweb

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بایگانی‌ها