آسیب روانی دور از مدرسه؛ شکست جدی روابط والدین با فرزندانشان در زمان تاج

[ad_1]

روانشناس و مربی با تشریح تاثیر بیماری عروق کرونر و تعطیلات طولانی مدرسه بر سلامت روان دانش آموزان گفت: در صورت ادامه این بیماری تا چه زمانی می توانیم دانش آموزان را از رفتن به مدرسه باز داریم؟ ما اکنون دانش‌آموزانی داریم که 9 سال دارند و هنوز به مدرسه نرفته‌اند، و این می‌تواند تأثیری ماندگار داشته باشد.

عباس فرجی در گفت وگو با ایسناوی گفت: «در زمان همه‌گیری کووید 19، «پوستاکرونا» یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های سیستم‌های آموزشی در سراسر جهان بود. به عنوان یک روانشناس و مشاور در آموزش در این بیماری همه گیر، یک شکست بزرگ در روابط بین والدین و فرزندانشان برای من خیلی جسورانه بود.

وی گفت: تقریبا هر روز والدین به دفاتر مشاوره مراجعه می کنند و به موضوع آموزش فرزندان خود تاکید می کنند که فرزندشان بعد از صرع، کرونا یاد نمی گیرد، این جمله برای من و همکارانم بسیار آشناست، اغلب می گویم. در پاسخ به پدر و مادرم “پس چه اشکالی دارد که یاد نگیرم؟” با چهره شوکه و متعجب والدینم روبرو شدم.

این روانشناس و کارشناس تربیتی ادامه داد: نحوه برخورد والدین با این جمله طوری به نظر می رسد که مشاور به باغ می گوید. البته من حق دارم چنین نظری داشته باشم. چون معتقدم سلامت روان دانش آموزان مهمتر از یادگیری آنهاست اما متاسفانه نگاه کلی به آموزش آنقدر روی دانش آموزان تاثیر می گذارد که آموزش از همه چیز جلوتر است. کافی است به احکام سختگیرانه مسئولان آموزش و پرورش دقت کنید تا متوجه شوید که چقدر بر بحث آموزش و پرورش تاکید دارند.

فرجی با گفتن این که مدتی است این بیماری همه گیر تهدیدی واقعی برای سلامت روان دانش آموزان است او گفت: “بیشتر والدین فکر می کنند ما از فرزندمان انتظاری نداریم جز اینکه او درسش را بیاموزد.” در تصور چنین والدینی، کودک خوب کسی است که یاد بگیرد و نمرات عالی بگیرد، اما در واقعیت این درست نیست. و من معتقدم دانش آموز خوب دانش آموزی است که بتواند چند کار را بر عهده بگیرد.

وی گفت: این والدین وقتی به دفاتر مشاوره مراجعه می کنند و در حضور خودشان شروع به گفتن عیوب فرزندان خود می کنند، بدبین می شوند. تلفن، گذراندن وقت زیاد با دوستان، انجام بازی و مواردی از این دست؛ تقریباً در تمام موارد مشاوره، موضوع «یادگیری نکردن» آغاز هر مکالمه ای است و اهمیت موضوع درس دانش آموز را به والدین نشان می دهد.

این روانشناس و کارشناس حوزه تربیتی با بیان اینکه به نظر من چنین نگاهی در مورد خانواده های فرهیخته و رفتارهای ناشایست اعمال شده است، با ایجاد ادب گفت: زمانی که والدین در بیان نکات منفی فرزندان در جلسات مشاوره بیش از حد واکنش نشان می دهند. ، می پذیرند. و من می خواهم روی ویژگی های پیشرفته آن نیز حساب کنم. با این حال به حرف خودشان برمی‌گردند و تاکید می‌کنند که «اگر یاد بگیرد از او چیزی نمی‌خواهم، فقط انتظار دارم درس بخواند، همین. «سؤال این است که اگر به عنوان یک مادر، اعضای خانواده تان بگویند «ما چیزی جز آشپزی خوب نمی خواهیم» چه احساسی دارید؟ و اینجاست که مادر دانش آموز وارد می شود و می گوید: غم انگیز است، من خیلی خصلت های دیگر دارم و آشپزی تنها شغل من نیست. به همین دلیل است که من تأکید می کنم که کودک شما مکان کاملاً متفاوتی برای بازی دارد و یادگیری یکی از آنهاست، نه فقط کار خودش.

فرجی ادامه داد: البته وقتی چیزی اینقدر مهم است، هشیارتر می شود و در نتیجه شاهد بی نظمی هستیم و باید یاد بگیریم که برنامه های متعدد فرزندمان را ببینیم و بپذیریم. فقط خواندن، تحقیق حتی در اولویت نیست.

وی با بیان اینکه دانش آموز خوب تنها کسی نیست که در ریاضیات و علوم سطح 20 را کسب کند، دانش آموز خوب دانش آموزی است که بتواند جایگاه مناسبی در جامعه داشته باشد و از سلامت روان برخوردار شود، حتی اگر نتواند به حد لازم برسد. سطوح در برخی از موضوعات، “او گفت. “بنابراین وقتی دانش آموزی به مدرسه می آید، می تواند. یادگیری نقش مناسبی را در جامعه ایفا می کند، خواه یک فرد یک فرد اجتماعی باشد یا نباشد و ما بیشتر تعاملات خود را در مدرسه یاد بگیریم، غیبت دو ساله. دانش آموزان از مدرسه مهم ترین آسیب دانش آموزان این است که کودکان به شدت تحت تأثیر تعاملات روانی و اجتماعی قرار می گیرند.

مشاور آموزشی و متخصص ذهن گفت: «بسیاری از کشورها بودجه های زیادی را برای مقابله با تأثیرات روانی کووید اختصاص داده اند، به عنوان مثال، قانون طرح نجات ایالات متحده در مارس 2021 بودجه مدرسه را 170 میلیارد دلار معرفی کرد. ، بسیاری از مدارس از این بودجه استفاده کرده اند. کارکنان بهداشت روان از جمله روانشناس و مشاور را استخدام کنید. سایر بودجه های فدرال و ایالتی نیز برای آموزش روانشناس اختصاص داده شده است. به عنوان مثال، در نوادا، از لحاظ تاریخی آخرین دانشگاه در ایالات متحده برای سلامت روان، دانشگاه نوادا، لاس وگاس، بورسیه تحصیلی برای آموزش مشاوران مدرسه برای کمک به ارتقای سطح علمی اعطا کرد.

فرجی در ادامه به چند مورد دیگر اشاره کرد و گفت: دکتر آرتور سی ایوانز جونیور، رئیس انجمن روانشناسی آمریکا (APA) معتقد است حتی اگر کووید 19 برگردد، باز هم درگیر پیامدهای روانی آن خواهیم بود. او معتقد است که پیامدهای روانی چنین اتفاقی حداقل تا هفت تا 10 سال آینده ادامه خواهد داشت و در برخی موارد تا پایان عمر با مردم باقی خواهد ماند. به گفته ایوانز، در سال گذشته افزایش تعداد کودکان مراجعه کننده به مراکز بحران روانی از 100000 فراتر رفت. وی گفت: ما شاهد افزایش چهار برابری اضطراب و افسردگی دانش آموزان هستیم.

وی گفت: این وضعیت در بزرگسالان نیز دیده می شود و مطالعات نشان داده است که میزان اضطراب و افسردگی در بین بزرگسالان آمریکایی بین آوریل 2020 تا آگوست 2021 حدود چهار برابر بیشتر از سال 2019 بوده است. بالاترین سطح اضطراب و افسردگی در بین والدینی بود که فرزندانشان از مدرسه دور بودند.»

این مشاور و روانشناس آموزش و پرورش با این اوصاف نشان می دهد وقتی می گوییم موضوع «آموزش و پرورش» در اولویت بازگشت دانش آموزان به مدارس است، اشتباه نمی کنیم. وی گفت: با تمام این اوصاف، توجه به این نکته بسیار حائز اهمیت است که بازگشت به مدرسه پس از دو سال حتی پس از ترک چنین بیماری همه گیر بزرگی می تواند نگران کننده باشد. تقریباً در تمام مطالعات بازگشایی، نیمی از والدین و دانش‌آموزان از اضطراب بازگشایی شکایت داشتند.

فرجی گفت: من شخصا شاهد گفتگوی یکی از والدین با مدیر مدرسه بودم که می‌گفت نمی‌خواهم فرزندش را به مدرسه بفرستم، زیرا معتقد است آمادگی حضور فرزندش به مدرسه را ندارد. -دوباره بعد از آن. مبتلا به بیماری عروق کرونر در فصل زمستان».

او این سوال را مطرح کرد: در صورت تداوم بیماری، چه مدت می توانیم دانش آموزان را از حضور در مدرسه منع کنیم؟او گفت: «ما اکنون دانش‌آموزانی داریم که 9 سال دارند و هنوز به مدرسه نرفته‌اند و این می‌تواند تأثیرات ناپایداری داشته باشد.» نشان می‌دهد که دختران بیش از همه تحت تأثیر دوری از مدرسه هستند.

این روانشناس در پاسخ به این سوال که مردم چگونه می توانند در موقعیت های اجتماعی دوباره احساس امنیت کنند؟ “دکتر. الن هندریکسون، روانشناس بالینی در مرکز اضطراب و اختلالات در دانشگاه بوستون: من می توانم امنیت جسمانی ایجاد کنم، اما احساس می کنم نمی توانم از نظر روانی عمومی باشم، و می ترسم. من به آنها می گویم اعتماد اجتماعی مانند ماهیچه است، اگر قبلاً عمومی بودید و به راحتی ارتباط برقرار می کردید، اکنون می توانید این کار را انجام دهید، درست مثل عضلات ضعیفی که مدت هاست از شما استفاده نکرده اند، اما با کمی تمرین. و ورزش دوباره فعال خواهد شد.»

فرجی ادامه داد: در ابتدا ممکن است احساس ناراحتی کنید اما به تدریج با تقویت خود بر ترس خود غلبه خواهید کرد. سعی کنید زمانی را در خارج از منزل بگذرانید، از فضاهای باز، مکان های شلوغ اما نه داخلی شروع کنید و به تدریج به محیط های داخلی عادت کنید. هرچه اجتماعی تر باشید، پذیرش عموم برای شما آسان تر خواهد بود.

با تاکید حداقل به عنوان یک روانشناس، معتقدم چاره ای جز بازگشایی نداریم، زیرا هر چه بیشتر کار کنیم، مشکلات روانی بیشتر می شود. با طولانی تر شدن جدایی دانش آموزان از مدرسه، کنترل اوضاع مطمئناً از بین خواهد رفت.

این مشاور و روانشناس آموزش و پرورش گفت: واقعاً اگر عضله بدن را مثال بزنیم، اگر برای مدت طولانی استفاده نشود، به جایی می‌رسیم که آن عضله را از دست می‌دهیم، سلامت روان هم همینطور و اگر چنین است. برای مدت طولانی از آن استفاده می شود. «اتصال به بیرون بسیار دشوار است و گاهی اوقات بازگشت به حالت عادی غیرممکن است.

انتهای پیام/

[ad_2]
Source link

درباره ی admin_asooweb

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بایگانی‌ها